Over kuisheidsbeloften en het leven

Dit is het derde deel van een driedelige lezing over de vraag waarom seksuele gedachten, fantasieën en dromen ook kunnen blijven opkomen nadat iemand een levenslange gelofte van celibaat heeft afgelegd.

Het perspectief dat hier wordt aangeboden is meditatief en niet onderdrukkend. Seksualiteit hoeft niet te worden ontkend; haar energie kan worden omgezet in scheppingskracht. Een musicus maakt van kracht muziek, een danser van kracht dans, een kunstenaar van kracht vorm. In dit inzicht zijn mensen niet alleen hier om zich voort te planten, maar om iets hogers en betekenisvollers voort te brengen. De uitnodiging is om voorbij de lagere uitingen te gaan, zodat de energie eerst kan opstijgen naar liefde en vervolgens, voorbij liefde, naar gebed.

In plaats van innerlijke krachten te bevechten, vraagt deze leer om aanvaarding, vreugde en transformatie. Hartstocht wordt beschreven als de laagste vorm van seks, liefde als een hogere fase en gebed als de uiteindelijke verschuiving. Een meditatief mens kan deze overgang volgens de tekst maken zonder strijd en in harmonie met alle energieën. In het hart van dit visioen staat creativiteit: muziek, poëzie, kunst, pottenbakken, beeldhouwkunst en elke activiteit die iets nieuws laat ontstaan.

De tekst neemt ook duidelijk afstand van onderdrukking en morele starheid, en wijst tradities af die seksualiteit eerder onderdrukken dan begrijpen. De spreker waardeert helderheid en directheid, en kiest liever voor eenvoudige waarheid dan voor beleefde omwegen of abstracte moraal.

Daarna volgt een humoristische anekdote over een sannyasin die in een vervallen hotel verblijft en gedwongen wordt een kamer te delen met een prachtige, naakte blondine. Na herhaalde innerlijke worstelingen geeft hij eindelijk het verzet op en eet hij rustig het ontbijt dat in de kamer klaarstaat. De grap laat de spanning zien tussen onderdrukking en eenvoudige aanvaarding.

Ook verschijnt er een zenverhaal, als speels antwoord op de vraag naar het seksleven van monniken: “Well” — een woordspeling die zowel “geen” als “non” kan betekenen.

Terugkerend naar de kern van de leer blijkt seksuele energie geen vijand, maar een vriend en bron van creativiteit. De tekst benadrukt dat creativiteit zelf diep seksueel van aard is. Wanneer een kunstenaar opgaat in een schilderij of een danser één wordt met de dans, ontstaat een staat van vreugde die vergelijkbaar is met een orgasme — vaak dieper, langer en vollediger. Daarom worden dans en muziek genoemd als natuurlijke, spontane manieren om seksuele energie te transformeren.

Uiteindelijk nodigt de tekst uit om seksualiteit met dankbaarheid te ontmoeten in plaats van met afwijzing. Zo word je creatiever, levendiger en meer open voor een vollere transformatie van energie.

* Citaat uit Osho’s videolezing I Am That. Het fragment is vertaald door het Ojas Meditatie Centrum.