Nadat ze haar twee dochters, Amanda en Tara, had grootgebracht in Zuid-Californië en Arizona, voelde Jill dat het tijd was voor een nieuw hoofdstuk. De reislust van het gezin, samen met de wens om in het buitenland te wonen, viel samen met haar groeiende gevoel dat het leven in de Verenigde Staten steeds gehaaster werd. Na haar werk aan de campagne van John Kerry in het zuiden van Arizona en een periode van reflectie over de richting waarin haar land zich bewoog, voelde Jill de roeping om een plek te creëren waar mensen even afstand konden nemen van de dagelijkse druk, tot rust konden komen en hun eigen helingsproces konden ondersteunen.
Ook haar man Bob was intussen toe aan verandering, na vier decennia in de muziekindustrie, terwijl digitale downloads de platenzaken steeds verder verdrongen. De Ruttenbergs begonnen plannen te maken om de Verenigde Staten te verlaten. Jill omschrijft die periode als bijzonder frustrerend: ze wilde naar een plek gaan die beter aansloot bij haar waarden, een omgeving waar ze echt iets kon betekenen.
In eerste instantie keken ze naar Mexico, maar praktische vragen over biologisch verbouwen, zelfvoorzienend leven, waterkwaliteit, grondbezit en politieke stabiliteit maakten dat minder aantrekkelijk. Costa Rica sprong daarentegen meteen in het oog. De vredige nationale identiteit, de stabiele democratie, het hoge alfabetiseringsniveau, de toegang tot medische zorg en de sterke inzet voor milieubescherming maakten diepe indruk.
In juni 2005 verkochten ze hun huis in Tucson, kregen ze in de eerste week een bod van de vraagprijs en stapten ze op het vliegtuig naar Costa Rica voor een reis van twee weken door het land. Hun doel was om grond te vinden en hun eigen centrum op te bouwen. Ze bezochten koffieboerderijen, eenvoudige huizen en kustgebieden, terwijl ze zich een weg baanden over regenachtige wegen en modderige paden, met volop familiehumor om de sfeer luchtig te houden.
Tijdens die reis bleef Bob vragen naar een plek genaamd Finca Que Ama, een klein hotel van een jong Israëlisch stel. Jill dacht eerst dat het boven hun budget lag. Na hun terugkeer in Arizona ontvingen ze echter een e-mail waarin stond dat de prijs was verlaagd en dat er over de voorwaarden kon worden gesproken. Tara bezocht het terrein later en vertelde haar moeder dat, zodra ze het eenmaal had gezien, ze alles zou willen doen om het te kopen.
Jill en Bob keerden in september terug naar Costa Rica, dit keer samen met hun vriendin en helderziende adviseur Veronica, om de plek zelf te ervaren. Ze voelden direct een sterke verbondenheid en waren op slag verliefd. Hoewel ze nog niet over het volledige bedrag beschikten, leerden ze hoe ze investeerders konden aantrekken, werkten ze het bedrijfsplan uit en verzamelden ze het minimale benodigde kapitaal. Slechts acht maanden na hun eerste aankomst in Costa Rica werden zij de trotse eigenaars van een hotel met 10 kamers.
Zoals Jill zegt: de rest is geschiedenis.