Mijn innerlijke zoektocht begon al op mijn 18e, omdat ik me vanbinnen zo gevoelig en kwetsbaar voelde dat ik niet wist hoe ik daarmee moest leven. Op zoek naar manieren om mezelf te ondersteunen, kwam ik terecht bij yogalessen, die destijds nog weinig populair waren. Niet veel later ontdekte ik bewust ademen, boeddhistische spirituele beoefeningen, vipassana-meditatie, en daarna raakte ik geïnteresseerd in Tibetaanse klankschalen en andere vormen van klankwerk, lichaams-, bewegings- en danstherapie, インナーダンス, flowcoaching, extatische dans en kundaliniyoga... en het einde is nog lang niet in zicht :)
Al deze oefeningen en ervaringen hebben me geholpen en helpen me nog steeds om dichter bij mijn ware zelf te komen. Ik leer mijn gevoelens te accepteren zodra ze opkomen, zonder ze weg te duwen of te ontkennen, ook als dat ongemakkelijk is. Door spirituele beoefening maak ik verbinding met mijn lichaam en ziel; mijn hart opent zich en het wordt lichter en fijner om te zijn. Tegelijkertijd laten spanning en emoties los die niet meer nodig zijn, en uit die ontspanning ontstaat creativiteit.
De praktijken die ik heb uitgeprobeerd, voelden telkens als de meest helpende op het moment dat ik ze ontdekte. Toch werd ik altijd weer aangetrokken door iets nieuws. Inmiddels zie ik dat alles met een reden is gebeurd en nog steeds gebeurt, omdat al die ervaringen samen mij helpen om mezelf op een unieke manier uit te drukken en dit ook aan anderen door te geven.
Dus, tot ziens op het gezamenlijke pad.