Mijn eerste yogales staat me nog helder bij: op de middelbare school, in een schemerige ruimte van het lokale buurthuis. Ik had sokken aan, en de docent wees me er vriendelijk op dat dat waarschijnlijk niet zo handig was. Een beetje ongemakkelijk was het wel, maar het was ook het moment waarop ik besefte hoeveel ik van yoga hield. En minstens zo belangrijk: ik wilde nooit dat iemand zich bezwaard zou voelen om precies te komen zoals die is. Dus ja, in mijn les zijn sokken gewoon welkom.
Na jarenlang met tussenpozen te hebben geoefend, behaalde ik in 2017 mijn certificering als yogadocent. Tegen die tijd had ik al meer dan genoeg onprettige studio’s en docenten meegemaakt, en ik wist dat ik iets anders wilde neerzetten. Dat leidde ertoe dat ik mijn eigen studio opende: The Yoga Casa (TYC).
Bij TYC verwelkomde ik mensen van alle vormen en maten. Het was een veilige plek voor yogi’s, en ik vond het prachtig om die gemeenschap vijf bijzondere jaren lang te mogen dragen. Toen de studio sloot, volgde ik een nieuwe roeping en keerde ik terug naar mijn roots in het sociaal werk. Vanuit mijn bacheloropleiding als basis werd ik feministisch coach, met als doel vrouwen te helpen stappen in het zelfvertrouwen en het zelfvertrouwen in zichzelf waarvan ik weet dat ze dat al in zich hebben.
Thuis is het leven vol en levendig met zeven andere wezens: mijn man, mijn moeder, mijn drie geweldige kinderen, onze hond en onze kat. Het is een druk huishouden, maar we zouden het niet anders willen. Als ik niet achter de kinderen aan ren, vind je me waarschijnlijk met een luisterboek voor mijn maandelijkse boekenclub, met een flinke kop warme drank, lachend om “Wait Wait Don’t Tell Me,” of wandelend met de hond door de met bomen omzoomde buurt van Fort Worth, waar we wonen.
Ik sloot me aan bij het team van Retreat in the Pines nadat ik er zelf een retraite had gevolgd. Die ervaring was gevuld met rust, ontspanning en vreugde. Op de veranda zitten, luisteren naar de wind in de bomen en verbinden met andere vrouwen gaf me precies wat ik nodig had. Het was diep helend, opbeurend en essentieel. Ik kan niet wachten om mee te helpen zo’nzelfde ervaring voor jou te creëren. Tot snel in de pines.