Bewaarder van het bos en van de Sápara-erfenis. Brenger van verandering en verkondiger van hoop.
Medicijnman. Hoeder en muzikant van de heilige ceremoniële ruimte.
Mijn naam is Manari Ushigua Santi. Ik ben inheems, verdediger van het bos, traditioneel genezer en spiritueel en politiek leider van de Sápara Nation in het Ecuadoraanse Amazonegebied.
Ik ben geboren in het regenwoud van de Amazone. Mijn familie trok altijd per kano over en weer over de Conambo-rivier en leerde van de natuur en van de energieën van verschillende plekken in ons gebied. Mijn vader, grootvader en overgrootvader waren krachtige sjamanen. Mijn ouders wisten al kort na mijn geboorte dat ik deze lijn zou voortzetten.
Terwijl ik opgroeide, leerde ik voortdurend van het bos en van mijn vader. Hij bereidde mij erop voor een mens te worden die de jungle begrijpt, maar zich ook kan verhouden tot de wereld daarbuiten. Ik begon met bijzondere dietas (vasten) en trainingen om contact te maken met de geesten van het bos en met onze voorouders. Als kind zag ik voortdurend geesten. Mijn vader vertelde dat we moesten studeren en dietas doen om vertrouwd te raken met het begrijpen van deze verschillende werelden; dat er andere wezens bestaan, dat we niet bang hoefden te zijn en dat we van hen konden leren.
In de vroege ochtend vroeg mijn vader altijd naar onze dromen en leerde hij ons de betekenis ervan. Ik droomde over zeer oude dingen, soms over mijn grootouders en overgrootouders. Zij leerden mij hoe we van ons leven moeten houden, waardering moeten hebben voor alles wat we bezitten en een goed pad moeten bewandelen. Mijn grootvader zei dat het leven heel snel kan eindigen, en dat we daarom elk moment moeten koesteren.
Ook de kennis van plantmedicijnen maakte deel uit van de lessen van mijn vader. We gebruikten tabak en chiricaspi. Hij legde uit waarvoor elke plant diende, hoe je haar gebruikt en hoe je haar bereidt. Toen we ouder werden, brachten we alles wat onze vader ons had nagelaten in de praktijk, in elke omgeving waarin we ons bewogen. Toen hij in 1996 overleed, begon hij mij in mijn dromen verder te onderwijzen.
Sinds 1999 ben ik actief betrokken bij de inheemse beweging van Ecuador. Van 2013 tot 2016 was ik vicevoorzitter van CONAIE (de nationale inheemse organisatie van Ecuador) en van 1999 tot 2012 voorzitter van de Sapara Indigenous Federation. Ik nam deel aan internationale bijeenkomsten zoals de VN-klimaattop COP21 en de Universele Periodieke Doorlichting van de Mensenrechten van de VN, steeds met als doel aandacht te vragen voor de bedreiging van mijn thuisland.
Als verdediger van inheemse rechten heb ik geholpen meer dan 276.000 hectare primair bos te behouden, dat werd bedreigd door extractieve industrieën. Daarnaast ben ik medeoprichter van het Naku Center, een project met een nieuw economisch model om de Sápara-cultuur en het bos te beschermen. Daar geef ik lezingen en helende ceremonies. Het Naku Center is bedoeld om mensen uit de moderne wereld te ondersteunen bij het verbinden met hun geest en bij het respecteren van al het leven, zichtbaar en onzichtbaar, zodat het verhaal van de mensheid kan voortbestaan.