Het vroege verlies van beide ouders, en later ook van zijn erfenis, bracht Pema al jong op een levenslange zoektocht naar betekenis. Deze ervaringen maakten hem vroeg duidelijk hoe kwetsbaar wereldse zekerheid kan zijn. Muziek werd eerst een toevlucht, en groeide uit tot een succesvolle internationale carrière. Toch kwam de onverwerkte pijn uit zijn jeugd later naar boven in een periode van innerlijke onrust en verslaving.
Op zijn dieptepunt leidde een helder inzicht in de vergankelijke aard van gedachten, emoties en zelfs de geest zelf tot een keerpunt. In plaats van weg te bewegen van wat zich aandiende, koos hij ervoor het leven rechtstreeks te ontmoeten. Pema liet zijn carrière en bezittingen achter om zich volledig aan de Dharma te wijden. In de vijftien jaar die volgden, verdiepte hij zich in de yogische en Tibetaans-boeddhistische tradities, met bijzondere aandacht voor Dzogchen, en studeerde hij bij leraren als de Dalai Lama, Dzongsar Khyentse en zijn wortelleraar, Loppon Jigme Rinpoche.
Na jaren van retraite richtte Pema Senda Loto op als een plek waar mensen hun balans kunnen herstellen en opnieuw verbinding kunnen maken met zichzelf en anderen. Zijn lessen zijn nuchter, direct en vrij van spirituele opsmuk, met praktische inzichten om het leven precies te ontmoeten zoals het is, met helderheid en een open hart.